07 de juliol 2009
08 de juny 2009
04 de juny 2009
Tu cuerpo, mi vida
Tú, tan lejos. Yo, tan cerca.
Ven, ayúdame a olvidarte.
"Photosynthesis" · Carbon Based Lifeforms (World of Sleepers)
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
00:06
2
han dit que...
21 d’abril 2009
Trocitos
Perpetuo infinito el instante de tu sonrisa, sin color desde que te cegué de mi día.
Dolor a miedo si te equivoco cuando anochece mi tiempo, que es ya solo tuyo.
Recortes de mi vida que me encadenan de nuevo al calabozo de tu perfume.
Ardiste mi vida como fuego de verano.
Y días pasan y días pasarán y nadie, absolutamente nadie, me cojerá la mano como tu.
"Quiet" · This Will Destroy You (Young Mountain)
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
22:57
1 han dit que...
09 de febrer 2009
Expresiones
Hace ya tiempo que adaptamos las palabras a nuestro siglo y a la tecnología actual, ahora tocan las expresiones y frases hechas.
Mi trabajo de fin de semana me mete de lleno en el mundo de los “jóvenes” y últimamente hay una palabra que me tiene asombrado, estar jefe.
Esta palabra, jefe, la utilizan para referirse a algo que es lo más o que es lo mejor.
Con más o menos distancia todos somos de la quinta de los treinta y yo, sinceramente, en la vida me hubiese imaginado esta palabra en otro contexto que no fuese el que todos conocemos ya. La persona que te paga por trabajar es el jefe, no¿?
Ejemplo; aquestes bambes que portes estàn jefas!
No es que me sienta mayor pero cada día entiendo menos a los “jóvenes”. Y no es que me sienta mal “sentirme mayor” es que esa frase es de mis/nuestros padres!!
He dicho.
"Transatlanticism" · Death Cab For Cutie (Transatlanticism)
P.D. Pixíí, veus aquest més clar? Delincuenta!
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
23:00
2
han dit que...
20 de gener 2009
El descobriment del meu dia
"Panda" · This town needs guns (Animals)
P.D. Per la pixí i pel Xavi i la seva envejosa joventut i ganes de conèixer música.
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
23:18
1 han dit que...
13 de gener 2009
Cena de empresa
Hace dos temporadas que trabajo en un local musical. El primer año me dije, va no pasa nada apenas te conocen… Estoy hablando, de las cenas de empresa!!
Efectivamente y como no podía ser de otra forma, después de una copiosa cena llegó el momento de los ansiados regalos.
Y entregaban uno y entregaban otro…así hasta quince y el dieciséis fue el último y el mío. Me lo entregan y lo “desempapelo”, hasta aquí ningún problema. Era un cd, seguimos sin problemas. Miro la carátula y pienso, que cuidado esta y que curioso…aquí empieza el problema.
Antes de girarlo la camarera superior (A) me dice que la disculpe, que había un malentendido y que la escuchara. Me siento y escucho atentamente.
Ella compró el regalo, como favor, a otra camarera (B) a la que yo había tocado en el amigo invisible.
-(B). Oye, que tipo de música le gusta?
-(A). A primera hora siempre pone música rara, según Oli es Indie.
-(B). Ah vale gracias, oye podrías ir a comprar tu el cd? Gracias.
Total (A) se planta en “discos Castelló” hace su compra y este es el resultado;
Y la gracia del “de pita pita” duró hasta altas horas de la noche.
RESUMEN.
La camarera superior (A) fue derivando el nombre de “música Indie” a “música India”, con el resultado de X.
Y X es que tengo que ir a cambiar el cd!!
P.D. Dedicado al Sr. Naschy que sabrá apreciar que, además de las grandes cualidades como persona de que dispone, (A) es una virtuosa del humor.
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
22:27
4
han dit que...
17 de desembre 2008
A little sparrow
Y Juan José Millás en tu estantería
y sonando
y tu mirada sin mirarme
y mis besos sin encontrarte
y si no estás, yo no quiero quedarme.
Me preguntan mis ojos por ti y no contesto por miedo a llorarlos.
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
23:08
3
han dit que...
09 de desembre 2008
Muchachada nui, no!
Si, por todos mis amigos es conocido, que no me gusta muchachada nui! No, no y no!
No les encuentro la gracia por ningún lado, y mira que les he dado vueltas a los videos, he buscado algún otro sentido que se me hubiera pasado inadvertido, pero no, no me hacen gracia.
Aunque salvo este video, que si considero gracioso y que me ha hecho reír un buen rato. Pero no os acostumbréis, eh!
P.D. Decir también que aunque tenga el blog medio de lado sigo con mis ideas y mis cosas en forma.
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
23:29
1 han dit que...
19 de novembre 2008
Caracoleando
Tarde siempre, en todo!
Miércoles 25 de Octubre 2008 Sala Apolo, Radio 4.
Enganchado a esta canción, sin querer remediarlo.
"Enemies like this" · Radio 4 (Enemies like this)
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
20:44
0
han dit que...
10 de novembre 2008
29 d’octubre 2008
Tres líneas
Y recuerdan, caprichosos mis labios, tu amargo sabor ha roto.
Y obligándome ha olvidarte entorpezco mi boca con nuevas pinturas.
Encaprichándome, de tus infinitos besos, anochezco al maratón de mi pasado.
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
23:10
1 han dit que...
20 d’octubre 2008
Ánimos!
Espero que este remedio cure tus desánimos.
Increible el minuto largo que dedica Paco Mir (el calvo) en acomodarse, genial!
Un abrazo chico del sur, esta vez más grande de lo normal.
Sala de espera, extracto de la obra de teatro de Tricicle SIT.
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
23:01
1 han dit que...
30 de setembre 2008
Extra, extra, extra!
La noticia no és el grup que penjo, la noticia és saber que el sr. Naschy no els coneixia!! (es broma, ya sabes Gatuso)
El refredat t’està consumint les neurones musicals niño del sur!
Ànims i cuida’t.
"Semaphore" · Jakob (Cale:drew)
P.D. El vídeo te una qualitat força dolenta, tanqueu els ulls, mireu al cel i deixeu passar el temps.
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
22:26
0
han dit que...
26 de setembre 2008
Días de cine
EDITO: (fatídica) casualidad de post! Lo colgué el viernes y lo estube comentando con la srta. Noriega, lástima llegar a mayor aunque envejecieses de bien como Paul Newman lo estaba haciendo. Al oir la noticia de su muerte no la pude creer y me sentí triste, no sé porque, pero me sentí triste.
Descanse en paz.
Pelicula para alabar, escena que recuperar.
Bon cap de setmana.
Camino a la perdición (Road to perdition) · Sam Mendes
P.D. Gracias sr. Naschy por hacerme memória, inconscientemente, en tu última entrada y recuperar asi este post y esta escena.
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
00:43
2
han dit que...
25 de setembre 2008
Arte
Os dejo un pequeño resumen de la obra de bansky.




Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
23:02
0
han dit que...
De vuelta, de nuevo
De este extraño mes de Septiembre en el que volvemos y retomamos los hábitos de nuestra peculiar “vida”.
De vacaciones ya pasadas y prácticamente olvidadas. Como olvidado también esta mi plan de fuga, tal vez el verano próximo lo intento. Espero que no.
Gracias y bienvenidos de nuevo a una nueva temporada del meu petit món.
"Radio protector" · 65daysofstatic (One time for all time)
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
22:17
2
han dit que...
31 de juliol 2008
Los lunes al sol
Y bien, como muchos de vosotros, hoy empiezo mis merecidísimas vacaciones! Aunque en mi caso sea para no volver más al despacho.
Siempre pensé que a nosotros (cuando hablo de nosotros me refiero a mi “jefe” Óscar y yo) no nos afectaría el tema de la construcción. Iluso por mi parte ya que básicamente nos hemos centrado, estos últimos años, en colaborar con arquitectos.
El “problema” de un despacho tan pequeño es que nos llegan de inmediato todas las puntas, ya sea de trabajo extremo o de inoperatibilidad absoluta (como estos últimos días).
Trabajar en estudi tècnic ha supuesto en mi vida el cambio que toda persona necesita. Trabajar al lado de Óscar suponía un reto que, a priori, parecía inalcanzable. Suponía implicación, suponía atención, suponía independencia, suponía disciplina…suponía todo lo que nunca había hecho en mi vida laboral. Me costó mi tiempo. Horas de maldecirme por no ver el error, que dicho después por él, era tan claro. Impotencia al sentirme inferior en todo lo que tocaba y la utopía de presentarle un proyecto sin cometer errores de importancia me desesperaba. Gracias a sus consejos, gracias a nuestro buen feeling y gracias a mis ganas por cambiar conseguí, por fin, confiar en mis posibilidades y creerme útil.
Queda tan lejos aquel fin de semana de noviembre del
Que voy ha hacer ahora? Sinceramente, no lo sé. Debo pensar cuales son mis prioridades. He trabajado cinco años a 4km de mi casa y eso pesa. Aunque un nuevo proyecto, lejos de casa, con nuevos compañeros y en otra especialidad también me atrae bastante. Seguir con las arquitecturas o pasarme al urbanismo? Seguir con las ingenierías o pasarme a la obra pública?
En fin, por lo pronto me merezco mi mes de vacaciones y en septiembre, ya decidiré.
Y aunque vaya a estar por aqui os digo de antemano FELICES VACACIONES!
Traedme todo lo que podáis y máaas!
Besos blancos como mi cuerpo serrano!
P.D. Sento no haver-t'ho dint abans i que te n'assabentis d'aquesta manera, però tu ja tens els teu problemes com per a més escoltar els meus __@< (estic bé, don't worry!)
Ocurréncia escrita per
mutek
exactament a les
22:21
2
han dit que...




